Roeien.
Mijn roeicarrière was van korte duur, zoals destijds gebruikelijk. In september 1963 vertrok ik uit Zeeland voor mijn studie naar Amsterdam. Voor het eerst van mijn leven maakte ik kennis met roeien, bij Nereus. Vanaf februari tot het eind van het seizoen betekende dat vrijwel dagelijks trainen en een strakke discipline (niet roken, niet drinken en om elf uur naar bed). In 1965 haalden we, als groentjes, verrassend de finale op de EK in Duisburg. In 1967 eindigden we, door ziekte in de ploeg, in de achterhoede op de EK in Vichy. Een grote teleurstelling na een hele zomer hard trainen en ik kon het, zelfs met de OS in Mexico in het verschiet, niet meer opbrengen nog een jaar door te gaan. Terug in Zeeland in 1973( inmiddels getrouwd en 2 kinderen), heb ik mijn oude liefde tennis weer opgepakt en tenslotte ben ik 1989 gaan golfen op de Domburgsche.