Roeien.
Hoogtepunten: eerste succes het jeugdkampioenschap in dubbel twee, en als studentenroeier twee maal winnaar oude -vier op de Varsity. Dieptepunt: nooit aan Olympische Spelen deelgenomen. Na voetbal en tennis op veertiende gekozen voor het roeien, met grootvader als voorbeeld. Die zat rond 1900 in de sterkste Njord-ploegen. In 1961 lid geworden van Cornelis Tromp te Hilversum, waar wedstrijdroeien een vrijwel onbekend fenomeen was. Mede hierdoor ben ik in de eerste twee jaar alleen maar laatste geworden in de voorwedstrijd. Tot mijn geluk kwam er toen een coach uit roeistad Amsterdam.  Die zorgde meteen voor resultaat. In 1963 onverwacht jeugdkampioen in de dubbeltwee, en in mijn laatste jeugdroei-jaar bleven we ongeslagen.

Daarna studeren in Amsterdam en roeien op Nereus toen, en  nog steeds, de beste roeiclub van Nederland. Volgens de “up-or-out-methode” van de eerstejaars-acht tot de oude-acht en oude-vier. De oude- vier is het meest aansprekend in het studentenroeien. De traditie zegt dat wie de oude-vier op de Varsity wint “eeuwige roem” vergaart.

Van 1969 tot 1972 in de Nederlandse équipe, waar op de internationale kampioenschappen  in vier en acht slechts vijfde plaatsen werden behaald; wij misten  het dieet dat landen als de DDR, de USSR en vergelijkbare landen hun sporters toedienden.  Helaas, eeuwig jammer, nooit aan de Olympische Spelen meegedaan. Na het roeien nog een Elfstedentocht gereden en als golfer tot nu toe één hole-in-one op de scorekaart.